Wie is God

God, zei ik, is Hij die door de ogen van alles wat leeft naar Zichzelf kijkt. Met een overmoedige glimlacht over mijn brouwsel keek ik haar aan. Ze zou smachtend in mijn armen vallen, misschien wel tot 6 keer toe. O my God.

De pleuris brak echter uit.

Denk jij, godverredomme, dat jij Jezus bent met dat altijd maar die kutkerels de baas te laten spelen of voor God, godverredomme, vloekte ze. Want ze was feministe plus ze deed aan anti-zwartepietendingen, dus dan moet God een meisje zijn.

Ze stelde de vraag in een verliefde bui. Verliefd op de natuur om haar heen terwijl ze loom het water buiten de boot om haar hand liet spoelen. Wie is God, had ze gevraagd, wie is dat denk jij? Ze zwom naar de wal en ik heb haar nooit meer gezien.

Dit gebeurde in december 2014 en als ik toen alleen maar het gender van God, met de kennis van nu, had aangepast en gezegd:

‘God is Zij die door de ogen van alles wat leeft naar Zichzelf kijkt’

hadden alle feministes ter wereld, tot in lengten van dagen, om een kopje suiker bij mij aan de deur staan kloppen.

Nagekomen: Vrouwonvriendelijke mannetjes en vooral die heel vijandige tiepetjes en andere Glazen Plafondbouwers zou ik in overweging willen geven dat de meeste religies melden dat we na onze dood moeten verschijnen voor de Moeder God die over die vrouwonvriendelijkheid nog een appeltje met ze gaat schillen.

Dit opzienbarende artikel over de gender van Godin werd door mij eind 2014 gepubliceerd en was onder meer de aanleiding voor de wens van vrouwen om ook met blote borsten rond te mogen lopen