Zombiologie in een bedje van kinderstemrecht

Geert en Fleur met hun voltallige Tweede Kamer die Eerste is geworden

Het voordeel van het kijken naar stomme films of speciale stemvee-operettes op de televisie is wel dat je op den duur nergens meer van staat te kijken. Door flankerende verhalen van oude monniken met die vermolmde pers en het geschijt in het internetriool raakt onze orientatie in emoties van het padje af. We verwarren echt met film. Misschien, herstel, zeker is het de bedoeling dat we wat meegaander worden, wat beter te mennen.

Zoemdoden
Terwijl we vroeger al stonden te janken bij een schilderij van een zigeunermeisje met een traan op de neus staan we nu gewoon te lachen bij 24 kleine negertjes met afgebrand vel maar wel met een vlieg op de neus of de foto van Saddam met een stel messen en een stalen pijp in z’n reedt. Ook als we lezen dat er 400.000 mensen in Irak zijn afgeslacht met uitgestoken ogen en doorgedraaide geslachtsdelen of Erwin Lensink voor het gooien van een waxinelichtje al een jaar in de bak zit vinden we toch dat het vandaag iets kouder is dan gisteren. We sluiten de ogen en zoemen zacht voor ons heen als er opeens tientallen mannen in nette pakken dood worden gevonden in grachten en hotelkamers. Mogelijk zonder kamermeisje. Mannen die eerst vriendje van Khadaffi waren en toen overliepen omdat ze van alles konden vertellen over gestoken penningen en verkiezingen van Blair, Sarko en andere jankers. We kijken nergens meer van op. We zijn al zoemende net zo morsdood als die gepakten.

Snikverslaafden
We snikken wel tegen elkaar dat je er kapot aan gaat, aan die massale pelikanensterfte in Peru. Of we slikken kilo’s zenuwverbrandingsmiddelen vanwege een onwillige tonijn die het verrekt om teruggestuurd te worden naar Antarctica. Want we weten het; uitzetten is verkeerd. Zo lopen we te vloeken over iemand die de oudjes graag zou willen ontzien en de belastingen wil verlagen en staan we te juichen als de BTW omhoog gaat en diezelfde oudjes in de stront kunnen zakken en hebben we de bedenkers van al dit schoons al heilig verklaard. Als er in de Oekraine een mevrouw met blonde vlechten mishandeld wordt is de tent te klein en niemand wil meer naar het voetbal. Als we voor de duizendste keer horen over kleine meisjes met blonde vlechtjes in de kindermishandelingsindustrie vragen we wie er nog wat wil drinken.

Mercedesbestuurders
We weten niet meer wat echt is of fictie, wat goed is of kwaad, we verwarren menselijkheid met dierengerechten. De enige hoop in dit deel van de wereld is nu nog te vestigen op onze kinderen tot 12 jaar die wanhopig en geketend de dupe liggen te worden van ons zombiegedrag. Alles watdaarboven zit heeft er een puinhoop van gemaakt, gedragen zich als een stelletje hersenloze garnalen en moeten dus het stemrecht afgepakt worden. Passief en actief, eventueel voeren we de doodstraf voor deze Wirhabenesnichtverwoestjankers in, dat laat ik aan onze kinderen over. Ook de spuitenslikgeneratie die tussen de twaalfjarigen en de hersendoden zitten kun je vergeten, die worden nog dazer dan hun ouders. Dus geen ouwe lullen of kudden boven de 12 meer in de diverse Slaapkamers of ander onnut. Mijn buurjongen van 8 is dol op Mercedessen dus die is bijzonder geschikt voor een topfunctie bij het COA. Voor het huidige kleuterklasgedrag van die sukkels kijk ik liever naar 150 spontane kinderen. Daar komt tenminste nog wat zinnigs uit.

Sopmuts
Zoals het geschreeuw van mijn kleine buurmeisje dat vanmorgen stampvoetend, bijtend en krijsend om een koekje bij de thee voor haar oma gilde. Of toen ik hier op de plaatselijke kleuterschool een lezing gaf over moderne kantklosserstechnieken en ik het dus had over die rooie muts die haar hele achterban had verraden door te soppen op het Wringerakkoord en een bijdehand kleintje vroeg: Bedoelt u die mevrouw met die kop alsof ze een lollie in d’r kudt heeft verstopt? Kijk daar heb je wat aan, die heeft er nu al verstand van en daar kunnen we straks mee lachen als fractievoorzitter van het vernieuwde Centrum Deepspacecake Appèl.

Dit artikel stond al een jaar of 5 geleden op het internet te bedelen om gelezen te worden maar ja, toen waren er nog geen zombies.

Van hetzelfde:

2 Comments on "Zombiologie in een bedje van kinderstemrecht"

  1. Breinbrouwsels | 27 mei 2017 at 15:07 |

    Zijn gewoon plaaggrabbeltjes van verliefde mensen. Beetje stoeien met de vingertjes. Te vergelijken met grabbelen bij de poesie maar dan geschikt voor de Normen- en Waardenexperts. Toen Trump een plaaggrabbeltje van zijn meisje kreeg stonden de kranten bol dat ze van ‘m af zou gaan.
    De Mafketels hebben de macht, @Bert_G en ze hebben niet alleen alle instituties overgenomen maar ook nog eens een Mafketelbril opgezet.

Comments are closed.